புதன், 27 ஜூலை, 2016

வாழ்க்கையின் விசித்திரம் . . !

கனவுலகில் வந்து
கண்களை குத்தி கிழித்து
மறக்க முடியாத நினைவுகள் கொண்டு
மன்னிக்க முடியாத மக்களை சார்ந்து
மீண்டும் மீண்டும் என்னை
நானே காயப்படுத்திக்கொள்கிறேன் . . !

காற்றோடு கலந்து
மௌனமாய் வந்து
என்சொ ற்களை பிடுங்குகிறாய் . . !
தீயாய் உச்சரிக்கும் ஓசையோடு
உன் சுவாசமும் சேர்ந்திடும் . . !

இருந்த உலகிலிருந்து
இருண்ட உலகிற்கு
கட்டாயமாய் தள்ளிவிடபட்டோம்,
காலத்தை காதலோடு பார்க்காமல்
கருவிக்கொண்டே இருக்கிறேன் . . !

மக்களுக்காக வாழ்ந்தே
என்னை நான் தொலைக்க,
பெண் மையிங்கு காணாது
சொற்களோடு ஸ்வப்னங்களும் கலைய,
இது தான் வாழ்க்கையின் விசித்திரம் . . !

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக