இதுவும் என் காதலுக்காகத் தானே ... ! ! !

காதலுக்காக மட்டுமே

கவிதை எழுத வேண்டும் என்று நினைத்த என்னை

காதல் தோல்விக்கும் கவிதை எழுத செய்கிறாய் ...

சரி விடு .. வெற்றி என்ன..? தோல்வி என்ன..?

இதுவும் நம் காதலுக்கு (.. மன்னிக்கவும்..)...

இதுவும் என் காதலுக்காகத் தானே ... ! ! !

வரங்கள்...

என்  சகாவே,

என்னை ஒதுக்குவோர் மத்தியில்,

தெரியாமல் செய்த செயல் என என் தவறுகளால் 

நீ மட்டும் என் நண்பனாய்...

நான் வாங்கி வந்த வரம் நீ தானோ? 

நனைத்தது நீ தான் ...!

கொட்டும் மழையிலும்,

இன்றொரு நாள், 

நீ என்னை கடைதெருவில் காண்கையில்,

அதே உரிமையுடன்,

"நீங்கள் செல்லுங்கள்!

நான் பத்திரமாய் வீடு வருவேன் "

என்றாயே உன் கணவனிடம்,

என் தோளில் சாய்ந்தபடியே..!

என் சகியே, 

மழை என்னை நனைக்கவில்லை.............

கற் கடவுளுக்கு ....

கடந்து வந்த காலங்களின்று 

கனவாய் மட்டுமே நீ!

கண் அறியா

சுவாசமாய் கலந்த என் நேசமே,

இன்றோ, 

நீ என் கவிதையல் மட்டுமே உயிராய்....

உருவத்தை போல், 

அவனுக்கு உள்ளமும் கல்லோ?

அப்படியேனும் இருந்திருந்தால்,

எங்கள் கண்ணீர் 

அந்த கற்கடவுளை கரைத்திருக்குமே?

இனி எங்கு கண்டறிவேன் நான்  

நட்பின் இலக்கணமாய்,

உன் போல் ஒரு காவியத்தை.....

தோழியின் சரிதா கேடியா வின் மறைவிற்கு.,

எதிர்பார்ப்பாய்....

உன் மீதான காதலின் 

ரிஷிமுலம் தேடி, 

நான் களைத்துவிட்டேன்

காதலுக்கு காரணங்களுண்டு.

எதிர்பார்பில்லா அன்பை

அது வெளிப்படும் தருணம்,

காரணங்களை கண்டறிய முடிவதிலையே, 

ஏன் ..?

இருந்தும் நான் எதிர்பார்கிறேன்

உன் கண்ணீர்

என் விழிதனில் வழியவும்,

என் புன்னகை,

உன் இதழ்களில் கசியவும்...!

பிரியம்

கம்பன் வீட்டு 

கட்டு தறியும்  கவிபாடும்.

என்னை விட்டு செல்லும்

என் உயிரின் துளிகள்

பிரியத்தை பேசுமா...?

பிரிந்த பிரியத்துடன்,

பிரியத்துக்கு ஏங்குபவள்....