நகையொளி தொலைத்த அவளுக்கு . . .

நம்மை காக்க விடைபெற்ற வீரர்களுக்கு 

விருந்தோம்பல் நிகழ்ச்சி வேண்டியதில்லை.

ஊடகங்கள் உதடுவழி இவர்கள் 

உமிழ படவில்லை - நல்லது தான்.

என்றேனும் இவர்களின் நினைவு 

நம்முள் இருக்குமோ - சந்தேகம் தான்!

இருப்பினும் காக்கின்றனர் ,

நீரும் நானும் யாரென்றே யறியாத 

போதிலும் உயிரையே தருகிறார்கள் - அவளோ,

தன் உயிரை தந்து உயிரோடு கலங்குகிறாள்!

கணவனேனும் பந்தத்தில் களவு 

போன தன கொலுசொலி தேட முடியாது 

மௌனமாய் அமைகிறாள் !

ஊடகங்கள் உதடுவழி இவர்கள் 

உமிழ படவில்லை - நல்லது தான்.

ஆனால் நீயும் நானும் ஏன் கதைப்பதில்லை 

இராணுவம் எனும் கடமையே 

ந்தியகண்ணியவான்களை பற்றி ?

சரித்திரத்தில்   பெயர்சொல்ல  

 யாரே   உள்ளார் - நீயும் நானும் அன்றி ?

இந்தியத்துவம் தொலைத்த 

மனித விகாராமாய் வேண்டாம் 

நீயும் நானும் - நாட்டினை மதிப்பது 

நமது பெருமையே . . .

குடியரசு தின வாழ்த்துக்கள் !

அவன் . . . !

குளிர்ந்த நீர் தேக்கத்தில்
அவன் முகம் - தன் 
தாகம் தணிக்க நீர் அள்ளினால்,
கலையும் நீர் சுமந்த கரு . . 
வேண்டாம் ,
அவன் முகம் கண்டே
தாகத்தோடு நிற்கட்டும்
அவர்கள்....!

பௌர்ணமிகவிதைகள்‬

தரை வழி நீயும் நானும்,
தொலை தூரத்தில் ஆனாலும்,
விழி வழி ஒரே இடத்தில் தான்!
விழி புகுந்து ,
உயிரினில் தொய்ந்து,
நம்மை இணைக்கும் பாலமாய்,
நிலவின் ஒளி.
நீ பௌர்ணமி…!
‪‎

பௌர்ணமி கவிதைகள்,

வானுலவும் பேரேழிலே,
உனை கண்டதும்,
கருவுற்ற என் விரல்கள்,
கவிதை குழந்தைகளை,
நூதன உலகில் பிரசவித்து விட்டது!
நீ பௌர்ணமி . . !

பௌர்ணமி கவிதைகள்,

உன் உதடிலிருந்து கசிந்த ஒரு துளி பால் - நீ 
பிள்ளையாய் இருந்த சமயம் - உன் உதடிலிருந்து 
கசிந்த ஒரு துளி பால் - உன் 
அன்னை புகட்டிய ஒரு துளி பால் - வழிந்து 
விண்வெளியில் மோக்‌ஷமடைந்ததோ - 
பௌர்ணமி நிலவாய் ?
நீ என் பிள்ளை நிலா!

பௌர்ணமி கவிதைகள்-016

என் கண்ணீரில் கரைந்து அமாவாசை ஆன நிலவு, 
இன்று நீ கற்பித்த நேசத்தால் 
விண்ணில் ஆடும் வானின் மீதே!
நீ பௌர்ணமி!