வெள்ளி, 31 ஆகஸ்ட், 2012

சமுதாய சிற்பிக்கு ஓர் மடல் !

வித்தென விழுந்த என்னை
விருட்சிகமாய் மேலெழுப்பி
கிளை பரப்ப செய்தீர்!

தந்தைக்கு இணையாய் கண்டிப்பும்
தாய்க்கு இணையாய் பாச பிணைப்பும்,
தோழமைக்கு இணையாய்
 பரிவும் உரிமையும்,
கற்பித்த கல்விதனிலே புகுத்தி தந்தீர்!

தினம் தினம் கலை சிற்பியாய்
எம்மை - நாளைய இந்தியாவை ,
அழகாய் செதுக்குகிரீர்,
துளியும் சலிக்காமல்!

குயவனின் களி மண் பானையாகிறது
உந்தன் கைகளிலே யாம் மனிதனாகிறோம்!
உந்தன் பேச்சுக்களால் பட்டை தீட்ட பட்டு
இன்று வைரங்களாய் மின்னுகிறோம்!

மெல்ல மெல்ல 
நாட்கள் நகர,
நாங்களும் வளர,
உலகின் உச்சியில் 
எம்மை நிறுத்தி காணுகையில்,
உமது கண்கள் பொங்குதே 
மகிழ்ச்சியின் பால்!

எமை ஏற்றி விட்ட ஏணி என 
துளியும் இல்லை கர்வம்!
உலகை எமக்கு காண்பித்த நீரோ,
இன்றும் அதே வகுப்பறையில்,
எம்மை போன்ற மாணாகளுடன், . . . 
சமுதாயத்தை செதுக்கும் சிற்பியாய்,
அறபணியில் நின்னை அர்பணித்த நிறைவுடன் . . . !

உம்மை வாழ்த்த வயதில்லை,
வணங்குகிறோம் சிரம் தாழ்த்தி !

எமதினிய ஆசிரியர் தின நல்வாழ்த்துக்கள் !

இவள்,
உந்தன் வாழ்கை பறவையின்
சிறகில் ஓர் இறகு !


வெள்ளி, 13 ஜூலை, 2012

என் காதலின் ஓவியம்!

வருடங்கள் உதிர்ந்தாலும்,
வாழ்வது பிறர்க்கு என,
வாழையாய் தான் வாழுகிறாள் !
காளை உழைத்தாலும்
முதிர்ந்த காளையை
களைப்பற்ற ,
கன்றென வந்த இவள் ,
ஆத்மாவாய் வந்த இவள்,
என் அன்பு கவிதை,
அழியாத காவியம் ,
என் காதலின் ஓவியம்!


தொடரட்டும் அவர்களோடு . . .

உறவுகளுக்காக ஏங்கினாலும்
என் கண்களில் கண்ணீர்  தங்கினாலும்
இதயம் பல வலிகளை  தாங்கினாலும்
வெளி காட்ட வழி இல்லை,
சாய்ந்து கொள்ள தோள்  இல்லை !
கனா காணாத கண்களும் இல்லை,
கனவிற்கு வேண்டி,
உறக்கம் தொலைக்கவும் மனம் இல்லை !
இன்பமான நினைவுகளை, கண்கள் காண,
உறக்கத்தை தேடுகிறேன்,
என் விழிகளே,
வலி ஏதும் இன்றி உறங்கிடுங்கள் !
எனக்கு பிரியமானவர்களுடன்
தொடரட்டும் என் பயணம் . . . .!


வெள்ளி, 20 ஏப்ரல், 2012

இருந்தென்ன பயன் . . ?

சிட்டு குருவியாய்
சிறகடிக்க ஆசை,
சிறகுகள் முளைக்கையிலே
அதை சிதைத்து விட
சிட்டு குருவியாய் இருந்தென்ன பயன்?

திங்கள், 26 டிசம்பர், 2011

என் சுவாசமாய்..


மார்கழி பனிமலராய்,
மணம் வீசி,

கோயில்களில் புறா சிறகடிப்பாய்,
காற்று காதலனின்
தொடுகைக்கு தலை அசைக்கும் நெற்பயிராய்,

இவள்,
நிழல் தேவதையல்ல...
எந்தன் நிஜ தேவதை..

என் நிழலின் நிஜமாய்,
ஜீவனின் சுவாசமாய்...!




கிராமத்து குயில் கூவுது.

காத்ததிச்சா
பறக்குற சருகாட்டம்,
உன் நெப்புல கரையுது என் பாதி உசுரு.
உசுரோட சேந்து
நானும் கரையுறேன் உனக்காக.
மாமா உனக்காக.
பேசி பேசி மறுகறேன்
நீ வரபோற பாதைய
பாத்து பாத்து ஏங்குறேன்.
உங்கூட இருந்த நிமிஷம்
நெனச்சு நெனச்சு கெறங்குறேன்.
என் உசுர நீ வாங்காம 
உடனே வந்துடு என்னாண்ட . . .