மனதில் உறுதி வேண்டும் . . . . .!

பிறந்த குழந்தைக்கு
பெயர் வைக்கிறோமா?
 இரண்டாம் பட்சமானது இப்போது!
பிறக்கும் புத்தாண்டுக்கு,
 உண்டு ஒரு பேரு !
சுகாதாரம் பேணி காக்கும் ஆண்டு,
கல்வி போதித்தல் ஆண்டு,
அறிவியல் ஆண்டு,
அவர் ஆண்டு,
இவர் ஆண்டு !
ஆண்டுக்கு ஒரு உறுதி மொழி !
வறுமை போக்கும் ஆண்டாம் - அதில்
 பட்டினியாய் செத்தவர்கள் ஏராளம் !
அறிவியல் ஆண்டாம்  - அதில்
பள்ளிகனுப்பாது தொழில் சாலைக்கு
அனுப்பினர்  பச்சிளம் குழந்தைகளை !
மனதில் உறுதி வேண்டும்
என்றான் பட்டு கவி பாரதி!

உறுதி  மொழியின் உறுதி
குருதியிலும் உறையவில்லை,
 உரைக்கவில்லை!
எங்கு செல்கிறோம் நாம்?
எங்கு செல்வோம் நாம்?

கனவுலகின் கூத்தாடி !

கட்டு மாடி கட்டிடம்,
வெள்ளை கோட் சூட் ,
பென்ஸ் கார்,
சுழல் நாற்காலி . . . .
கண்கள் முழுதும் கனவுகள் தாங்கி
தோள்களில் புத்தக பை ஏந்தி,
பள்ளியிலிருந்து   திரும்பினேன் நான்!

ஆழி பேரலை,
சுனாமியாய் ,
சுண்டல் விற்றிருந்த
என் தந்தையை  விழுங்க ,
குழந்தை தொழிலாளியாய்
இன்று கல் சுமக்கிறேன்
ஓர் கட்டிடம் எழுப்ப  . . . !


 

புதிய பிரம்மா !

உறவுகளால் உணர்விழந்து,
நெசத்தால் நெஞ்சம் நோக ,
பாசத்தால் பழிகள் பழக,
வற்றியது என் நெஞ்சின் ஈரம் !
விழி உடைத்து
அரங்கேறியது கண்ணீரின் சரம்!
இனியும் ஏதும் எஞ்சவில்லை ,
புதிதாய் பறி கொடுப்பதற்கு!
அனைத்தும் சலித்திட ,
கட்டவிழ்ந்தேன் நானும்,
புதிதோர் உலகம் படைக்க!
நான் தான்,
புதிய பிரம்மா !

சமுதாய சிற்பிக்கு ஓர் மடல் !

வித்தென விழுந்த என்னை

விருட்சிகமாய் மேலெழுப்பி

கிளை பரப்ப செய்தீர்!

தந்தைக்கு இணையாய் கண்டிப்பும்

தாய்க்கு இணையாய் பாச பிணைப்பும்,

தோழமைக்கு இணையாய்

 பரிவும் உரிமையும்,

கற்பித்த கல்விதனிலே புகுத்தி தந்தீர்!

தினம் தினம் கலை சிற்பியாய்

எம்மை - நாளைய இந்தியாவை ,

அழகாய் செதுக்குகிரீர்,

துளியும் சலிக்காமல்!

குயவனின் களி மண் பானையாகிறது

உந்தன் கைகளிலே யாம் மனிதனாகிறோம்!

உந்தன் பேச்சுக்களால் பட்டை தீட்ட பட்டு

இன்று வைரங்களாய் மின்னுகிறோம்!

மெல்ல மெல்ல 

நாட்கள் நகர,

நாங்களும் வளர,

உலகின் உச்சியில் 

எம்மை நிறுத்தி காணுகையில்,

உமது கண்கள் பொங்குதே 

மகிழ்ச்சியின் பால்!

எமை ஏற்றி விட்ட ஏணி என 

துளியும் இல்லை கர்வம்!

உலகை எமக்கு காண்பித்த நீரோ,

இன்றும் அதே வகுப்பறையில்,

எம்மை போன்ற மாணாகளுடன், . . . 

சமுதாயத்தை செதுக்கும் சிற்பியாய்,

அறபணியில் நின்னை அர்பணித்த நிறைவுடன் . . . !

உம்மை வாழ்த்த வயதில்லை,

வணங்குகிறோம் சிரம் தாழ்த்தி !

எமதினிய ஆசிரியர் தின நல்வாழ்த்துக்கள் !

இவள்,

உந்தன் வாழ்கை பறவையின்

சிறகில் ஓர் இறகு !

என் காதலின் ஓவியம்!

வருடங்கள் உதிர்ந்தாலும்,
வாழ்வது பிறர்க்கு என,
வாழையாய் தான் வாழுகிறாள் !
காளை உழைத்தாலும்
முதிர்ந்த காளையை
களைப்பற்ற ,
கன்றென வந்த இவள் ,
ஆத்மாவாய் வந்த இவள்,
என் அன்பு கவிதை,
அழியாத காவியம் ,
என் காதலின் ஓவியம்!

தொடரட்டும் அவர்களோடு . . .

உறவுகளுக்காக ஏங்கினாலும்
என் கண்களில் கண்ணீர்  தங்கினாலும்
இதயம் பல வலிகளை  தாங்கினாலும்
வெளி காட்ட வழி இல்லை,
சாய்ந்து கொள்ள தோள்  இல்லை !
கனா காணாத கண்களும் இல்லை,
கனவிற்கு வேண்டி,
உறக்கம் தொலைக்கவும் மனம் இல்லை !
இன்பமான நினைவுகளை, கண்கள் காண,
உறக்கத்தை தேடுகிறேன்,
என் விழிகளே,
வலி ஏதும் இன்றி உறங்கிடுங்கள் !
எனக்கு பிரியமானவர்களுடன்
தொடரட்டும் என் பயணம் . . . .!